Als hulpmiddel bij het stellen van de indicatie is voor de Richtlijnen Hartrevalidatie 2004 een stroomdiagram ontwikkeld: de beslisboom. De beslisboom ondersteunt en onderbouwt de indicatiestelling. De beslisboom vervangt dus niet de verantwoordelijkheid van de cardioloog en de andere disciplines binnen het revalidatieteam: zij beslissen in overleg met de patiënt welke interventies het meest geschikt zijn. Middels de beantwoording van een aantal vragen leidt de beslisboom tot mogelijke doelen voor hartrevalidatie en een advies voor het volgen van interventies om de doelen te realiseren (zie onderstaande structuur). Deze interventies kunnen bestaan uit de indicatie voor een groepsprogramma, individuele begeleiding of een individuele screening door een of meer leden van het hartrevalidatieteam. Indien de juiste interventie niet binnen de instelling gegeven kan worden dient doorverwijzing plaats te vinden naar een instelling waar dat mogelijk wel het geval is.
In januari 2010 is er een vernieuwde versie van deze beslisboom verschenen: Beslisboom Poliklinische Indicatiestelling Hartrevalidatie 2010. Dit naar aanleiding van resultaten uit de CARDSS-I trial (variatie in indicatiestelling); het verschijnen van de Richtlijn Cardiovasculair Risicomanagement en de Zorgstandaard Cardiovasculair Risicomanagement; de voorbereidingen voor de Nationale Registratie HR, de nieuwe DBC HR en om aan te sluiten bij het PAAHR project. De herziening is tot stand gekomen onder begeleiding van de NVVC-CCPH (Commissie Cardiovasculaire Preventie en Hartrevalidatie) en het LMDO-H (Landelijk Multidisciplinair Overleg Hartrevalidatie). De coördinatie en redactie zijn uitgevoerd als onderdeel van het CARDSS-II project. Ter introductie van de nieuwe Beslisboom zal waarschijnlijk in het voorjaar een congres worden georganiseerd voor hartrevalidatie coordinatoren en andere bij de hartrevalidatie betrokken disciplines.
Belangrijke aanpassingen in de beslisboom omvatten het zoveel mogelijk gebruiken van verschillende instrumenten tijdens de indicatiestelling in plaats van het vaststellen op basis van klinische ervaring. Er zijn onder andere instrumenten toegevoegd voor angst en depressie, stress, partnerervaringen, bewegen, roken en alcohol. Het document omvat de aanbevolen werkwijze voor de indicatiestelling voor hartrevalidatie. Het is geen nieuwe richtlijn, maar een uitwerking van de bestaande richtlijn. Naar aanleiding van toekomstige ervaringen en inzichten is het de bedoeling dat het document in de toekomst periodiek herzien gaat worden.
Het document 'Beslisboom Poliklinische Indidatiestelling Hartrevalidatie 2010' en de begeleidende brief vanuit de NVVC zijn hier te downloaden.
Structuur beslisboom
Hoofdvragen
De beslisboom bevat vijf hoofdvragen:
1. Is er een verstoring/ bedreiging van het fysiek functioneren?
2. Is er een verstoring/ bedreiging van het psychisch functioneren?
3. Is er een verstoring/ bedreiging van het sociaal functioneren?
4. Wat is het cardiovasculaire risicoprofiel?
5. Is er sprake van risicogedrag?
Interventie Informatieprogramma
In de Richtlijn Hartrevalidatie 2004 wordt aanbevolen dat alle hartpatiënten minimaal een informatieprogramma krijgen aangeboden. De beslissing of een patiënt voor een informatieprogramma in aanmerking komt, is dus niet afhankelijk van de uitkomsten van de vragen. Wel kunnen de redenen waarom een patiënt een informatieprogramma krijgt aangeboden verschillen. De beslisboom geeft dan ook als reactie op de verschillende vragen steeds aan dat een informatieprogramma geïndiceerd is. Dit zodat aan het einde van de indicatiestelling voor de patiënt duidelijk wordt met welke reden (voor welke revalidatiedoelen) hij een informatieprogramma moet volgen. Bovendien is het gevolgd hebben van het informatieprogramma vaak een voorwaarde voor het volgen van andere vervolgprogramma’s. | 
