Projectleiders: Dr. Niels Peek en Dr. Hareld Kemps
Projectuitvoerder: Drs. Tom Vromen
Achtergrond
Fysieke training (FT) is een van de hoekstenen van de hartrevalidatie (HR) in Nederland. Er zijn in de afgelopen decennia vele onderzoeken gepubliceerd die aantonen dat FT in het kader van HR een behandeling is die voor patienten in verschillende diagnosegroepen, de mortaliteit en hospitalisatie verlaagt en de kwaliteit van leven verbeterd. Er zijn de laatste jaren echter ook onderzoeken geweest die aangetoond hebben dat het voor het effect van fysieke training belangrijk is dat er op de juiste manier getraind wordt. Zo is het voor het effect, maar ook de veiligheid en adherentie van patienten belangrijk om op de juiste intensiteit te trainen, deze intensiteit objectief te meten en de praktijkvariatie zo klein mogelijk te houden.
Aanleiding
Om te kijken hoe de FT in de HR in Nederland uitgevoerd wordt, heeft er vorig jaar een enquetestudie onder voorschrijvers van fysieke trainingsprogramma’s, plaatsgevonden. Deze studie is uitgevoerd in samenwerking met de VHVL (Vereniging voor Hart- Vaat en Longfysiotherapie) en de NVVC (Nederlandse Vereniging Voor Cardiologie). In de enquete werden vragen gesteld betreffende traningsmodaliteiten, bepaling van trainingsintensiteit en gebruikte trainingsintensiteit in fase 2 hartrevalidatie. Deze vragen werden apart gesteld voor patienten onderverdeeld in twee groepen. Patienten na een acuut coronair syndroom (ACS), percutane coronaire interventie (PCI) of coronary artery bypass grafting (CABG) en patienten met chronisch hartfalen.
De enquete werd ingevuld door 45 Nederlandse HR centra. De uitkomsten hiervan waren onder andere dat er door alle HR centra een trainingsprogramma wordt aangeboden, dat dit echter gebeurt met grote praktijkvariatie en dat trainingsintensiteit van aerobe en krachttraining vaak niet objectief gemeten wordt. Ook wordt lang niet in alle centra een symptoomgelimiteerde inspanningstest gebruikt om de trainingsintensiteit voor aerobe training te bepalen.
Mogelijke verklaringen hiervoor zijn zeer uiteenlopend. Vaak is er bijvoorbeeld wel een inspanningstest verricht maar is deze niet toegankelijk voor fysiotherapeuten. Een andere verklaring kan zijn dat er niet genoeg communicatie is tussen verschillende professionals in de hartrevalidatie. Bovendien was er lange tijd een gebrek aan concrete richtlijnen. Gelukkig verschijnt dit jaar een nieuwe richtlijn “fysieke trainingsprogramma’s in de hartrevalidatie”, voor fysiotherapeuten.
FysioCARDSS
Methoden/Verwachte resultaten
Om te streven naar een optimale implementatie van deze richtlijn en een zo laag mogelijke praktijkvariatie zal er, ook in samenwerking met de beroepsverenigingen VHVL en NVVC een nieuwe studie volgen waarin gebruik wordt gemaakt van computergestuurde beslisondersteuning voor voorschrijvers van fysieke trainingsprogramma’s, veelal natuurlijk de fysiotherapeut. Hierin zal aan de hand van input van een aantal gegevens van de patient, denk aan diagnose, leeftijd en uitslagen van de inspanningstest, een trainingsadvies gegeven worden dat volgens de richtlijnen de beste training zou zijn. Er wordt onderzocht of de adherentie aan de aanbevelingen beter en de praktijkvariatie kleiner wordt na het starten van beslisondersteuning. Tevens kunnen de centra die meewerken aan deze studie feedback ontvangen en kunnen ze zelf kijken hoe ze het doen ten opzichte van andere centra.
De studie zal na inclusie van Hartrevalidatiecentra eerst gaan starten met een nulmeting, waarbij er zorgvuldig bepaalde gegevens verzameld worden via een patientregistratiesysteem betreffende de inhoud van het fysieke trainingsprogramma. Na deze nulmeting zal er gestart worden met beslisondersteuning voor fysiotherapeuten. Na het toepassen van beslisondersteuning zal er een eindmeting plaatsvinden naar dezelfde gegevens als de nulmeting. Uiteindelijk zal het verschil in met name richtlijnadherentie en praktijkvariatie tussen de nul- en eindmeting gemeten worden als maat voor de werking van beslisondersteuning.
| 
